loading...

کافان98

آزار می‌دهیم تا به قانون احترام بگذارند زندگی این روزها در تهران از هر زمان دیگری سخت‌تر شده است. البته اشتباه نکنید این را به‌دلیل انفجار قیمت کالا‌های مصرفی یا صعود مداوم ضریب گرانی نمی‌گویم بلکه ترافیک و موقعیت شهری پایتخت به‌گونه‌ای شده است که در بسیاری از مواقع شهروندان را دچار جنون می‌کند. مخصوصا اینکه مدیران شهری نیز در این هیاهو عادت کرده‌اند فقط از نیمه ی پر لیوان سخن بگویند اما نیمه‌ ی خالی لیوان که در میان هیاهوی سیمان و آهن و آلودگی هوا…

مطالب مرتبط
دکتر بازدید : 111 سه شنبه 22 فروردين 1396 نظرات ()

آزار می‌دهیم تا به قانون احترام بگذارند

زندگی این روزها در تهران از هر زمان دیگری سخت‌تر شده است. البته اشتباه نکنید این را به‌دلیل انفجار قیمت کالا‌های مصرفی یا صعود مداوم ضریب گرانی نمی‌گویم بلکه ترافیک و موقعیت شهری پایتخت به‌گونه‌ای شده است که در بسیاری از مواقع شهروندان را دچار جنون می‌کند. مخصوصا اینکه مدیران شهری نیز در این هیاهو عادت کرده‌اند فقط از نیمه ی پر لیوان سخن بگویند اما نیمه‌ ی خالی لیوان که در میان هیاهوی سیمان و آهن و آلودگی هوا جان را به لب می‌رساند باید روی تاقچه خاک بخورد تا شاید روزگار دیگری گرهی باز شود. البته بدون شک کنترل جایی مثل تهران بسیار سخت است اما ابزارها و روش‌های کنترلی نیز در بسیاری از مواقع ذهن را هرگونه که جمع می‌کنی، همخوانی مناسبی بین آنها و قانونمند کردن شهر بی‌قواره‌ای مثل تهران پیدا نمی‌کند. باور کنید این یک واقعیت است و نمی‌توان نادیده گرفت که در پایتخت، قانونمندی شهروندان به طنزی تلخ تبدیل شده است اما در مقابل روش‌های مسوولا‌ن برای بازگرداندن قانون به زندگی اجتماعی مردم نیز روی دیگر این طنز را به رخ می‌کشد. به‌طور خلا‌صه باید گفت که اکنون تنبیه کردن یا به مفهومی دقیق‌تر، آزار دادن در برخی از مواقع اصلی‌ترین روش برای احترام به قانون محسوب می‌شود اما متاسفانه همه ی تحلیلگران و افرادی که قواعد زندگی شهری را می‌شناسند می‌گویند که آزار دادن(آزار دادنی هم که در نهایت درآمدی را نصیب خزانه‌های دولتی می‌کند)به هیچ وجه روش مطلوبی برای یادآوری ضرورت احترام به قانون نیست. ‌
تا اینجای مطلب فقط مقدمه بود تا به‌ عنوان خبرنگار یک خاطره تعریف کنم؛ خاطره‌ای که در یک روز به اجبار بر من تحمیل شد و در سوی دیگر ماجرا شهروندانی را دیدم که آنها نیز به اجبار با این خاطره سرگرم شده بودند و با تعجب از رفتار پلیس سخن می‌گفتند که ظاهرا باید مامنی باشد برای آرامش. اما وقتی <سیاست آزار دادن> برای گسترش احترام به قانون در صدر می‌نشیند، هیچ تعجب‌ بر‌انگیز نیست که گروه زیادی از شهروندان وقتی در این تور گرفتار می‌شوند با آن همه پلیس‌هایی که در آلودگی هوا جان را به لب می‌رسانند تا از بار ترافیک کم کنند ولی شیوه ی آنها در برانگیختن احترام به قانون سپاس را به ودیعه ی دیگری تبدیل می‌کند که برازنده ی نیروی پلیس شهری نیست.
ماجرا از اینجا آغاز شد که چند روز پیش نیم‌ساعتی خودروی خود را کنار خیابان پارک کردم به شکلی که دو چرخ جلوی آن روی خطوط عابر پیاده بود. بدون شک به‌عنوان یک شهروند مرتکب خطا شده بودم و استحقاق جریمه را داشتم اما در نظر بگیرید که این تنبیه و جریمه، حمل خودرو با جرثقیل است.یعنی بعد از نیم‌ساعت که برمی‌گردی هیچ اثری از خودرو وجود ندارد و هیچ عابر یا فرد دیگری هم وجود ندارد که شاهد حمل خودرو توسط خودروهای نیسان و مجهز به جرثقیل بوده باشد.
برای همین باید سراسیمه شوی و غزل خداحافظی با خودروی خود را بخوانی. در این میان البته دیدن تعدادی از ماموران نیروی انتظامی برای لحظه ای موجب شادمانی می‌شود. به آنها می‌گویی:خودروام را به سرقت برده‌اند و می‌شنوی ان‌شاءالله که پیدا می‌شود. خودت را به کلا‌نتری برسان. می‌خواهی راهی یکی از کلانتریهای نیروی انتظامی بشوی که ناگهان جوانی با سروصدای یک موتور از راه می‌رسد و چهره ی آشفته ی تو را می‌بیند. ترمز می‌کند.داداش چرا گیج می‌زنی؟ ‌

نیم ساعت پیش ماشین خود را اینجا پارک کرده بودم.رفتم و حالا‌ که برگشتم هیچ اثری از آن نیست. به گمانم میهمان سارقین شده است.مرا به کلا‌نتری می‌رسانی؟

خنده‌ای سوار بر چهره‌اش می‌شود و می‌گوید: من ساکن این محل هستم. هر روز ماموران راهنمایی و رانندگی تعدادی خودرو را با جرثقیل حمل می‌کنند. شاید این اتفاق نصیب تو هم شده باشد. ابتدا به راهنمایی و رانندگی منطقه ۳ برو. ‌

حق با او بود چون نیم‌ساعت بعد به راهنمایی و رانندگی منطقه مورد نظر رسیدم و آنها ۲ یا ۳ ساعت بعد به من خبر دادند که خودروی من بازداشت شده و اکنون در پارکینگ کوهک خاک می‌خورد. ‌نفسم در گلو گره خورد و آهی کشیدم که حتی صدای آهسته ی آن، مامور راهنمایی و رانندگی را به ستوه آورد. به تندی در حالی که لکه غذایی را از روی لباس خود پاک می‌کرد، گفت: تا تو باشی که دیگر ماشین خود را در جای ممنوع پارک نکنی. البته حق با او بود. نباید از قانون تخطی کرد ولی چنین رفتار و تعجیلی از سوی ماموران شهری به نظر می‌رسد بیشتر برازنده شهری است که حداقل به اندازه ی کافی پارکینگ در آن موجود باشد. ابرشهر بدون پارکینگ باید هم چشمانش قی برود و ماشین بالا‌ بیاورد. یا به معنای دیگر در شهری که خودروسازان آن بدون توجه به فضای شهری یا هماهنگی با مسوولا‌ن شهرداری فقط برای استفاده از سود کلا‌ن بازار انحصاری خودرو تولید می‌کنند، به گمانم پلیس آن نیز نباید فقط شهروندان را در بستر تسویه‌ حساب‌های قانونی قرار دهد. ‌ این اما گره اصلی ماجرا نیست. قرار گرفتن در بوروکراسی اداری راهنمایی و رانندگی برای آزاد کردن خودروی زندانی، آه را در وجود هر شهروندی منجمد می‌کند. برای پس گرفتن خودرو ابتدا باید به واحد ترخیص در خیابان زنجان شمالی مراجعه کرد. سالن بزرگی که آدم‌ها از سر و کول آن بالا‌ می‌روند و سربازان راهنمایی و رانندگی برای کنترل آنها سرگیجه می‌گیرند. ظاهرا روزی ۲ هزار نفر به این مکان مراجعه می‌کنند که هر کدام نیز باید حداقل ۲۰ هزار تومان هزینه حمل خودروی خود را با جرثقیل بپردازند. یعنی بدون پرداخت هزینه حمل احتمال آزاد‌سازی خودرو وجود ندارد. در ظاهر به نظر می‌رسد که تا اینجای کار اینگونه تنبیه کردن شهروندان خیلی هم ناخوشایند نیست و به واسطه آن روزانه باید راهنمایی و رانندگی درآمدی از ۲۰ میلیون تومان تا بیش از ۴۰ میلیون تومان (فقط بابت کرایه جرثقیل) کسب کند. البته رانندگان جرثقیل نیز از این درآمد بی‌نصیب نیستند. آنها به ازای حمل هر خودرو ۳ هزار تومان دریافت می‌کنند برای همین سری پر شور برای حمل هر چه بیشتر خودروی شهروندان دارند. در آن سوی ورق به ازای هر شب ماندن خودرو در پارکینگ باید شهروندان ۵ هزار تومان پرداخت کنند. پارکینگ کوهک اما متعلق به نیروی دریایی ارتش است و نگه‌داری خودرو در این پارکینگ هر درآمدی که ایجاد کند به نظر می‌رسد به راهنمایی و رانندگی نمی‌رسد. از این منظر تنبیه شهروندان دامنه بزرگی دارد. با این حساب هیچ جای شکایتی وجود ندارد. برای من به‌عنوان یک شهروند و آدم‌های زیادی که دچار این ماجرا شده بودند، چنین اتفاقی قبل از آنکه در پی ایجاد نظم باشد، فعالیتی اقتصادی محسوب می‌شود وگرنه کشاندن مردم به سرسرای دیوانه‌ کننده ی بوروکراسی و تزریق واهمه و تشویش به شهروندان در لحظه نخستی که با غیبت ناگهانی خودروی خود در کنار خیابان مواجه می‌شوند نمی‌تواند مولفه مناسبی برای قانونمند کردن سریع باشد. به نظر شما که در این شهر زندگی می‌کنید و شاید بارها کیسه ی بوروکراسی دولتی را به اجبار به جان خریده باشید آیا این گونه رفتارها می‌تواند میزان احترام به قوانین شهری را افزایش دهد؟

منبع: روزنامه اعتماد ملی

 

 

 

 

مطالب مرتبط
خبر های سیاسی داغ
  • پاکستان موضوع ربوده شدن مرزبانان ایرانی را پیگیری می‌کند (9)
  • سخنرانی محکوم فتنه ۸۸ در دانشگاه خلیج فارس (7)
  • پشت پرده فرار عضو تیم تشریفات رئیس‌جمهور از کشور (10)
  • 80 گروهک تروریستی در پاکستان منتظر اقدام ایران (10)
  • هلاکت طراح اصلی جنایت تروریستی اهواز در عملیات نیروهای مقاومت (11)
  • وضعیت جالب پاکستان پس از اجرای FATF (8)
  • FATF ابزار اعمال استعمار نوین در جهان است (10)
  • جزئیات دستگیری ۴۰ اخلالگر اقتصادی در روز گذشته (12)
  • ربوده شدن تعدادی از نیروهای هنگ مرزی میرجاوه (13)
  • مشرق نیوز (48)
  • مطالب مرتبط
    ارسال نظر برای این مطلب

    نام
    ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
    وبسایت
    :) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
    نظر خصوصی
    مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
    کد امنیتیرفرش کد امنیتی
    مجله تفریحی کافان 98 مرجع بهترین ها
    اطلاعات کاربری
    مجموعه مقالات پزشکی سایت


    همراه شما هستیم از مجله تفریحی کافان 98 با قسمت مجموعه مقالات پزشکی این قسمت لیست مقالات پزشکی سایت


    جهت مشاهده لیست کامل کلیک کنید

    مجموعه مقالات موفقیت


    همراه شما هستیم از مجله تفریحی کافان 98 با قسمت لیست مقالات موفقیت &

    1-نکات طلایی برای شروع کار جدید

    2-روش های رسیدن به ارزوها

    3-قدم های جذب انسان ها و فرصت های بزرگ

    4-ده قدم برای انتخاب شغل درست

    5-روش های طلایی رهبری برای مدیران

    6-روش طلایی موفقیت در دانشگاه

    7-روش های از بین بردن خستگی کار

    8-بهترین راهکار مذاکرات تجاری

    9-ده دلیل اهمیت برنامه ریزی در زندگی کدام هستند ؟

    10-اشتباهات رایج در سرمایه گذاری

    11-ویژگی های افراد موفق در کار و تجارت

    12-برای تبدیل شدن به یک فرد مشهور چه کنیم

    13-روش هایی برای اینکه فرد مثبت و اثرگزاری باشیم

    14-اشتباه رایج در بازار سرمایه داران

    15-روش های موفقیت یک تیم

    16-روش های جلوگیری از ولخرجی

    17-چگونه احترام بدست بیاوریم

    18-چگونه حافظه خود را تقویت کنیم

    19-راه های طلایی تقویت اراده

    20-روش های طلایی تقویت اراده

    21-تکنیک های مدیریت زمان

    22-جدیت زیاد عامل شکست موفقیت

    23-جملات کوتاه پیرامون موفقیت

    24-چرا انگیزه خود را از دست میدهیم

    25-چگونه انتقادی درست ارائه دهیم

    26-روش های طلایی افزایش اعتماد به نفس

    27-چگونه با انتقادات کنار بیاییم

    28-چگونه به شغل خود علاقه مند بمانیم

    29-روش بیشترین تاثیر در اولین ملاقات

    30-چگونه افزایش درامد داشته باشیم

    ...

    جهت مشاهده لیست کامل کلیک کنید