loading...

کافان98

وقتی که فرمان به دست ماست :سن 18 سالگی برای همه سن مهمی است. خیلی از نوجوانان حتی چندین سال قبل از رسیدن به این سن خود را ۱۸ ساله معرفی می‌کنند. اما چرا؟ یکی از دلایل این موضوع دستیابی به موقعیت‌هایی می‌باشد که برای افراد بالغ مجاز است و ۱۸ ساله‌ها می‌توانند به آنها بپردازند. یکی از این موارد رانندگی است. کاری که حتی بچه‌ها هم آنرا دوست دارند و بعضی وقتها در خیال خود را پشت فرمان اتومبیل تصور می‌کنند و ویراژ می‌دهند و از همه ی ماشین‌ها سبقت می‌گیرند…

تبلیغات
مطالب مرتبط
دکتر بازدید : 182 سه شنبه 22 فروردين 1396 نظرات ()

وقتی که فرمان به دست ماست

:
سن 18 سالگی برای همه سن مهمی است. خیلی از نوجوانان حتی چندین سال قبل از رسیدن به این سن خود را ۱۸ ساله معرفی می‌کنند. اما چرا؟ یکی از دلایل این موضوع دستیابی به موقعیت‌هایی می‌باشد که برای افراد بالغ مجاز است و ۱۸ ساله‌ها می‌توانند به آنها بپردازند. یکی از این موارد رانندگی است. کاری که حتی بچه‌ها هم آنرا دوست دارند و بعضی وقتها در خیال خود را پشت فرمان اتومبیل تصور می‌کنند و ویراژ می‌دهند و از همه ی ماشین‌ها سبقت می‌گیرند و زودتر از دیگران به مقصد می‌رسند. اما واقعیت چگونه است؟ دختران و خانم‌هایی که به رانندگی علاقه دارند و به آن می‌پردازند، حرف‌های زیادی از فاصله رانندگی در رویاهای شیرین کودکی و رانندگی در دنیای واقعی دارند.
شاید خیلی‌ها تصور کنند که ماجرای رانندگی از ثبت نام در یک آموزشگاه و شروع تعلیمات رانندگی آغاز می‌شود. اما نه اشتباه نکنید. این رشته سر دراز دارد و به سال‌های دورتری برمی‌گردد. به سال‌های بچگی.
یک خانم درباره کودکی‌اش می‌گوید: من از بچگی دوست داشتم رانندگی یاد بگیرم اما هر وقت به پدرم می‌گفتم که به من رانندگی یاد بده می‌گفت حالا زود است به موقع‌اش یاد می‌گیری هر وقت خواستی جایی بری خودم تو را می‌برم. او ادامه می‌دهد: من برادری دارم که ۳ سال از من کوچک‌تر است و پدرم از ۱۰ سالگی او را به جاهای خلوت می‌برد و به او رانندگی یاد می‌داد و من هر وقت اعتراض می‌کردم که مرا هم همراه خود ببرید می‌گفت برادرت، پسر است باید رانندگی بلد باشه اما برای تو واجب نیست.

خانم دیگری هم تجربه‌ای مشابه او دارد و می‌گوید: برادر من مکانیک است و خیلی وقتها فامیلها یا دوستان و آشنایان ماشینشان را به خانه ما می‌آورند تا برادرم برایشان تعمیر کند. وقتی بچه بودم خیلی دوست داشتم از نزدیک کار برادرم را تماشا کنم اما او مرا دور می‌کرد و می‌گفت تو اگر خیلی اهل کاری برو خانه داری یاد بگیر ماشین مال مردهاست. او مکثی می‌کند و می‌گوید: بچه‌های همسایه‌ها با شور و شوق دور برادرم جمع می‌شدند و او برایشان راجع به ماشین توضیح می‌داد اما من پشت پنجره نگاه می‌کردم و حسرت می‌خوردم.


● ماشین لباس شویی برانید:

با تمام این اوصاف بالاخره ۱۸ سالگی از راه می‌رسد و شناسنامه به دست راهی آموزشگاه می‌شوند. در اولین مرحله خانم‌ها باید مربی انتخاب کنند و طبق تمام توصیه‌های دوستان و اقوام و رانندگان کار کشته مربی رانندگی باید مرد باشد. اما از آنجایی که پیدا کردن همراهی که بتواند هر روز همراه هنرجوی خانم بیاید، برای بعضی خانم‌ها مشکل است، آنها به مربی خانم رضایت می‌دهند و تازه ماجرا شروع می‌شود. یه خانم مربی که سابقه ی ۱۵ سال تعلیم رانندگی دارد می‌گوید: مربیان زن با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند. چون هم باید خود را به همکاران مرد ثابت کنند و هم باید گوشه و کنایه‌های رانندگان مرد را تحمل کنند و در عین حال حواسشان به آموزش هنرجو هم باشه و به او اعتماد به نفس هم بدهد. این خانم درباره ی نحوه ی برخورد خود با مردان راننده می‌گوید:مردها به محض اینکه می‌بینند مربی رانندگی زن است شروع به آزار و اذیت می‌کنند.
مثلا می‌گویند خانم! شما باید پشت ماشین لباس شویی بنشینی،بپا نری داخل جو، بپا اتوبوس داره می‌یاد زیرت نگیرد و غیره…. این حرف‌ها باعث می‌شود هنرجو دست و پایش را گم کنه و نتونه کارش را درست انجام بده آن وقت آقایان فکر می‌کنند حرفشان ثابت شده و خانم‌ها واقعا نمی‌توانند رانندگی کنند. یکی از هنرجویان خانم می‌گوید:روزهای اولی که رانندگی را شروع کرده بودم خیلی شوق و ذوق داشتم اما حالا فقط خدا خدا می‌کنم دو ساعت آموزش تمام شود و از ماشین پیاده شوم. چون از حرف‌هایی که مردها می‌زنند خجالت می‌کشم و هول می‌کنم خیلی از مردها با اینکه می‌بینند ما تحت تعلیم هستیم آنقدر پشت سرمان بوق می‌زنن که انگار راننده ی آمبولانس هستند. اما وقتی یک پسر آموزش می بینه می‌گویند هولش نکن تازه داره یاد می‌گیره.
 مدیر یک آموزشگاه رانندگی میگوید: ۲۵ سال سابقه مربیگری دارم او در مورد تفاوت‌های دختران و پسران می‌گوید همه ما قبول داریم که رانندگی از آن دسته مهارت‌هایی است که با تمرکز و دقت و با تمرین به دست می‌آید و از این لحاظ به نظر من تفاوتی بین دختر و پسر وجود ندارد اما تمایزهای فرهنگی باعث می‌شود بعضی دختران نتوانند به خوبی پسران رانندگی کنند. من هنرجویان دختر زیادی داشته‌ام که در مسیرهای خلوت بی هیچ مشکلی رانندگی می‌کردند اما تا وارد خیابان شلوغ می‌شدند به خاطر اینکه می‌ترسیدند بعضی رانندگان مرد آنها را مسخره کنند یا پشت سرشان بوق بزنند، هول می کردند و همه چیزهایی را که بلد بودند فراموش می‌کردند و دیگر حتی نمی‌توانستند در مسیر مستقیم هم رانندگی کنند. درحالیکه هنرجویان پسر در این حالت برعکس عمل می‌کنند و برای اینکه خودی نشان بدهند تمام آموخته‌هایشان را به کار می‌گیرند و شجاعت و جسارت زیادی از خود نشان می‌دهند. به همین خاطر است که همه فکر می‌کنند پسرها در رانندگی بهتر از دخترها هستند وی ادامه می‌دهد: البته این یک قانون کلی نیست. من هنرجویان دختری هم داشته‌ام که اعتماد به نفس بالایی داشتند و اصلا به حرف‌ها یا رفتار بعضی مردها توجه نمی‌کردند و با نهایت جرات و جسارت رانندگی می‌کردند. حتی یک بار یکی از هنرجویانم چنان با مهارت و تسلط از فاصله ی کم میان دو ماشین رد شد که تمام مسافران اتوبوس براش دست زدند.

به نظر من رانندگی خانمها هنوز مورد قبول خیلی از آقایون واقع نشده است در صورتیکه حدود 80 درصد هنرجوهای من خانم هستند و خیلی از آنها از بعضی هنرجوهای آقای صفر کیلومتر بهتر رانندگی میکنند و الحق و الانصاف به خانمها باید حق داد چون اگه دقت کردین خانمها از روزی که دست چپ و راست خود رو میشناسند نسبت به ما آقایون محدودتر و زیر ذره بین هستند و الان هم که میان آموزشگاه برای یادگیری رانندگی از هر لحاظ که حساب کنیم نسبت به آقایون تحت فشارترند بطور مثال اینجوری بگم یک مرد میاد میگه زنی رو به رانندگی چی و خیلی مسائل دیگر باعث ترس و دلهره ی آنها میشود البته داره کم کم بین خانوادها جا میفته که از کوچکی به دختر خانم هاشون هم رانندگی یاد میدن.
گذشته از این حرفها باید دید کارشناسان در این باره چه می‌گویند. دکتر باهر در این باره می‌گوید: وقتی تکنولوژی وارد کشوری می‌شود، به همراه خود تغییرات فرهنگی‌ را هم ایجاد می‌کند. اتومبیل هم یکی از این موارد است. امروزه نسبت به قبل پذیرش بیشتری نسبت به رانندگی خانم‌ها به وجود آمده است. اما هنوز هم با شرایط ایده آل فاصله وجود دارد که این فاصله به نظر من باید توسط خود خانم‌ها برطرف شود. یعنی آنها باید اعتماد به نفس خود را بالا ببرند و به بعضی حرکات و حرف‌ها توجه نکنند تا به مرور مردها هم دست از این کار بردارند.

در بسیاری موارد مردان، به این رفتارها به چشم شوخی و تفریح نگاه می‌کنند و چون عکس‌العمل خانم‌ها را می‌بینند، بیشتر به این کار ادامه می‌دهند. در صورتی که اگر خانم‌ها با مهارت رانندگی کنند و توجهی به این حرف‌ها نداشته باشند، مردها هم کم‌کم خسته می‌شوند و از این کار دست می‌کشند دکتر باهر اضافه می‌کند البته این به این معنا نیست که این یک مشکل یک طرفه است و تنها توسط خانم‌ها حل می‌شود، بلکه به فرهنگ‌سازی در این زمینه هم نیازداریم و اینکه مردان نسبت به فعالیتهای زنان با تسامح بیشتری برخورد کنند و پذیرش بیشتری داشته باشند. در این زمینه رسانه‌ها می‌توانند نقش ارزنده‌ای داشته باشند و زمینه حضور زنان و مردان را در زمینه‌های مختلف فراهم کنند. حضوری که بدون سرزنش، اذیت و آزار و یا مانع تراشی دیگری باشد.

 

 

مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
وبسایت کافان 98 مجله تفریحی میباشد که بهترین مطالب در حوزه های تفریحی سرگرمی و فرهنگی و عقیدتی سیاسی و اخبار را برای شما به همراه دارد
اطلاعات کاربری